ไผ่ตง หน่อใช้กินลำต้นทำเฟอร์นิเจอร์

ไผ่ตง มีลำต้นสูงถึงประมาณ 20 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 8-18 เซนติเมตร ลำต้นเมื่อยังอ่อนจะมีขนสีน้ำตาลละเอียด คลุมแนบเรียบ เมื่อแก่สีเขียว ลำปล้องยาว 40-50 เซนติเมตร ข้อนูน เห็นได้ชัด ข้อตามปล้องต่ำ ๆ จะมีรากเป็นฝอยแตกออกมา เนื้อหนาและมีกิ่งเล็ก ๆ ตามข้อ หลายกิ่งกาบหุ้มลำ ต้นสูง ๆ จะยาว 30-40 เซนติเมตร กาบหุ้มลำมีลักษณะคล้ายหนังบาง เมื่อยังอ่อนมีสีเขียว  จาง ๆ จะมีขนสีน้ำตาลคลุมอยู่อย่างหนาแน่น และโดยปกติเมื่อแห้ง จะมีสีน้ำตาลเข้มหรือ จาง ครีบกาบหุ้มลำเล็กหรือไม่มี ถ้ามีจะมีขนหรือหนามเรียวกระจังกาบหุ้มลำ เห็นได้ชัด สูงประมาณ 7-10 มิลลิเมตร ปลายจะแยกเป็นแฉก ๆ มีขนใบยอดกาบรูปหอก ปลายใบเรียวแหลม มักจะงอกลับ ขอบหยักเป็นฟันเลื่อย ขอบม้วนเข้าข้างในใบ ปลายใบเรียวแหลม โคนใบป้านและไม่เท่ากัน ขอบใบสาก คม ขนาดของใบ ยาว 20-30 เซนติเมตร กว้าง 1.5-3.5 เซนติเมตร หลังใบไม่มีขน ท้องใบบางที่มีขนอ่อน เส้นลายใบ 11-13 คู่ ก้านใบสั้น ยาวประมาณ 0.2 เซนติเมตร ครีบกาบใบ ไม่มี กระจังกาบใบมีหยักน้อย ๆ กาบใบข้างนอกไม่มีขน เป็นไผ่ที่มีประโยชน์ทั้งเป็นอาหารและใช้ประโยชน์อย่างอื่นมากมาย ในประเทศไทยมีปลูกกันในหลายจังหวัด แต่ที่ปลูกกันมากเป็นล่ำ เป็นสันมีอยู่ในจังหวัดปราจีนบุรี สระแก้ว และฉะเชิงเทรา นอกจากจะสามารถปลูกเพื่อเป็นอาหารแล้ว ส่วนของตัวไม้ไผ่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการทำบ้านเรือนหรือเฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้สอยต่าง ๆ ได้.